ELEKTROTERAPIA

Dziedzina fizykoterapii zajmująca się leczeniem objawowym schorzeń m.in. układu ruchu i neurologicznych za pomocą różnego rodzaju prądów leczniczych. Celem elektroterapii jest złagodzenie bólu i poprawienie ukrwienia stymulowanej tkanki. Przyspiesza wchłanianie obrzęków i wysięków śródstawowych. Jest przygotowaniem do dalszej rehabilitacji, ponieważ pobudza mięśnie i przerywa mechanizm "błędnego koła bólu".

Prądy diadynamiczne (sześć rodzajów: MF, DF, CP, LP, RS, MM) są to prądy impulsowe o niskiej częstotliwości i charakteryzują się działaniem dynamogennym, to znaczy: przenikaniem w głąb tkanek. Ten czynnik ma właściwości wzbudzania względnie zwiększania pobudliwości, a więc przywracania tkankom ich normalnego, fizjologicznego dynamizmu (siły i napięcia). Podczas zabiegu w krótkim czasie kilkakrotnie zmieniamy rodzaj prądu . Działanie prądów DD, w zależności od ich rodzaju, polega na przekrwieniu, efekcie przeciwbólowym, zmniejszeniu napięcia lub stymulacji mięśni. Jest to działanie miejscowe i stosunkowo płytkie.

Zastosowanie:

- w przewlekłych stanach bólowych, nerwobólach i mięśniobólach

- w stanach pourazowych z obrzękiem

- w zesztywnieniu stawów

- w stymulacji mięśni w niedowładach wiotkich

- przy zwiększonym napięciu mięśni gładkich.

Prądy Iinterferencyjne są kolejnym przykładem zabiegów, które znalazły zastosowanie w fizykoterapii. Prądy interferencyjne (Nemeca) są to prądy średniej częstotliwości, skrzyżowane. Zasada działania polega na wprowadzeniu do tkanek 2 obwodów prądów zmiennych o średniej częstotliwości: 1 obwód - 4000 Hz, i 2 obwód - 4100 Hz. W miejscu nałożenia prądów wytwarza się nierównomierne pole elektryczne obejmujące stosunkowo duży obszar ciała Prądy interferencyjne przenikają głęboko w tkanki, nie powodując spadku napięcia przy przechodzeniu przez skórę. Łagodzą ból , zwiększają ukrwienie, usprawniają przewodnictwo nerwowe nerwów ruchowych oraz podwyższają próg czucia nerwów czuciowych.

Zastosowanie:

- przy skręceniach, zwichnięciach i złamaniach

- przy naciągnięciu mięśni i mięśniobólach

- w zwichnięciu stawu biodrowego i zmianach zwyrodnieniowych

- w dyskopatii i rwie kulszowej

- w ZZSK

- w zapaleniu okołostawowym stawu barkowego

- w wylewach, krwiakach i zapaleniu okołostawowym stawu barkowego.

Prąd Galwaniczny - do zabiegów galwanicznych używamy prądu stałego wprowadzanego do tkanek przy pomocy dwóch płaskich elektrod. Pomiędzy elektrodą a skórą pacjenta umieszcza się wilgotny podkład. Przepływ prądu stałego przez tkankę mięśniową i nerwową powoduje zmiany w ich pobudliwości, co jest wynikiem zachodzącego pod wpływem prądu przemieszczania się jonów i zmian w polaryzacji błon komórkowych. Pobudliwość pod elektrodą połączoną z biegunem ujemnym źródła prądu, czyli katodą - wzrasta, zaś pod anodą (+) maleje, dlatego też wpływ bieguna dodatniego wykorzystujemy w zwalczania bólu, a bieguna ujemnego w leczeniu zaburzeń czucia i zapobieganiu degeneracji włókien w uszkodzonym nerwie.

Zastosowanie:

- nerwobóle

- zespoły bólowe w chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa

- przy utrudnionym zroście kostnym

- w zaburzeniach krążenia obwodowego

Elektrostymulacje - w zabiegu elektrostymulacji stosujemy prądy małej częstotliwości złożone z impulsów o różnym przebiegu i częstotliwości , których parametry możemy dowolnie regulować i dowolną ilość razy powtórzyć. Cechą tych prądów jest zdolność wywoływania w czasie ich przepływu skurczów mięśni szkieletowych. Celem zabiegu jest pośrednie pobudzenie w wyniku stymulacji właściwego nerwu i bezpośrednie pobudzenia mięśnia.

Zastosowanie:

- zapobieganie zanikom odnerwionych mięśni

- odbudowa upośledzonych mięśni np. po porażeniach lub po zdjęciu opatrunku